top of page

SCHADUWEN HERINNEREN ONS ERAAN DAT ER MEER TE ZIEN IS DAN JE DENKT

Lof der schaduw

Ik werk met de herhaling van vormen en ben gefascineerd door de translucentie van porselein. Mijn onderzoek bestaat eruit na te gaan hoe ik op het huidoppervlak van een lichtobject texturen kan aanbrengen spelend met het licht. De inspiratie hiervoor is het spel van schaduwen die ontstaan wanneer het pad van het licht geblokkeerd wordt. Het concept licht en ruimte spreekt over de kracht van de eenvoud, het belang van subtiliteit en de schoonheid die in de schaduw kan worden gevonden. De afwezigheid van licht kan desoriënterend en intimiderend zijn, maar ook een uniek perspectief bieden op de wereld om ons heen.

Remind, 2023, installation, digital print on silk paper, 23 x 18 cm

Play, 2023, sculpture, porcelain, different applications, 25 x 38 x 38 cm

Connect, 2023, sculpture, porcelain, different applications, different sizes

LOF DER SCHADUW

De inspiratie voor dit werk kwam na het lezen van het boek 'Lof der schaduw', een essay over de essentie van de Japanse schoonheidsbeleving en de tegenstelling tussen het Japanse en het Westerse estheticisme, geschreven door de Japanse auteur Jun’Ichiro Tanazaki. Duisternis heeft een unieke kwaliteit die niet door licht kan worden gerepliceerd. Terwijl licht alles verlicht wat het aanraakt, heeft duisternis het vermogen zich te verbergen en te verduisteren, waardoor een gevoel van mysterie en intrige ontstaat. In de Japanse cultuur wordt dit idee weerspiegeld in het begrip "yugen", dat verwijst naar een gevoel van diepgaand mysterie en diepte dat vaak wordt geassocieerd met de schoonheid van de natuur. Bovendien beweert Tanizaki dat de schoonheid van de duisternis nauw verbonden is met het idee van "ma", een term die wordt gebruikt om het interval of de afstand tussen objecten of gebeurtenissen te beschrijven. In de traditionele Japanse kunst wordt het begrip ma gebruikt om een gevoel van harmonie en evenwicht te creëren en om de schoonheid van afzonderlijke objecten te benadrukken door de ruimte ertussen te accentueren. In wezen ligt de schoonheid van duisternis in haar vermogen om een gevoel van diepte, mysterie en harmonie te creëren dat niet kan worden gerepliceerd door licht. Het is een concept dat spreekt over de kracht van eenvoud, het belang van subtiliteit en de schoonheid die in de schaduw kan worden gevonden. Zoals Tanizaki zelf schrijft: "We vinden schoonheid niet in het ding zelf, maar in de patronen van schaduwen, het licht en de duisternis, die het ene ding tegen het andere creëert.” In de duisternis hebben we vaak alleen onze gedachten en waarnemingen. De afwezigheid van licht kan desoriënterend en intimiderend zijn, maar ook een uniek perspectief bieden op de wereld om ons heen. Vanuit filosofisch perspectief kan de duisternis gezien worden als een metafoor voor het onbekende en het mysterieuze. Het staat voor de dingen die we niet kunnen zien of begrijpen, en waar we vaak bang voor zijn. Maar het biedt ook de mogelijkheid tot verkenning en ontdekking. In de duisternis kunnen we leren vertrouwen op onze instincten en ons een weg banen door het onbekende, waardoor we onszelf en de wereld om ons heen beter leren kennen. Een van de mooiste aspecten van de duisternis is het spel van schaduwen. Schaduwen ontstaan wanneer een voorwerp het pad van het licht blokkeert, waardoor een contrasterende zone van duisternis ontstaat. Schaduwen bieden een unieke schoonheid die vaak over het hoofd wordt gezien. Vanuit artistiek oogpunt kunnen schaduwen worden gebruikt om diepte, textuur en emotie in een beeld te creëren. Ze kunnen drama en intrige toevoegen aan een scène, en ze kunnen de contouren en rondingen van een object of figuur benadrukken. De schoonheid van schaduwen ligt in veel opzichten in hun dubbelzinnigheid.  Ze bieden een blik op het onbekende en mysterieuze en laten ruimte voor interpretatie en verbeelding. Schaduwen herinneren ons eraan dat er altijd meer is dan je denkt, en dat we soms juist in de duisternis iets kunnen zien. Duisternis is een begrip dat filosofen al eeuwenlang fascineert. Het is de afwezigheid van licht, en toch lijkt het een eigen kracht te bezitten. In de kern vertegenwoordigt duisternis het onbekende. Het is een ruimte waar onze verbeelding de vrije loop kan gaan, waar we de diepten van onze eigen geest kunnen verkennen en       verborgen waarheden kunnen ontdekken. Onze gedachten kunnen in de duisternis niet afdwalen naar wat we niet kunnen zien, maar in plaats daarvan dwingt de duisternis ons op onderzoek uit te gaan en onze verbeelding de vrije loop te laten. In zekere zin is duisternis wanneer het licht schaars is, wat ons dwingt ons aan te passen en nieuwe manieren te ontdekken om de wereld te zien en waar te nemen. Het is een positieve kracht die onze ervaringen diepgaander en rijker kan maken. Het is een soort mist die tegelijkertijd verduistert en onthult en ons dwingt onze zintuigen te gebruiken om te navigeren en de wereld om ons heen waar te nemen. De schemering is een tijd die de gevoeligheid van de duisternis laat zien, waarbij de subtiele nuances van licht en schaduw die onze wereld vormen worden benadrukt. Duisternis is koel en kan zowel rustgevend als verkwikkend zijn, afhankelijk van de context. Het is een tijd om onze zintuigen te gebruiken en de wereld op nieuwe en onverwachte manieren waar te nemen. Uiteindelijk is duisternis een deel van het leven, een herinnering dat niet alles zichtbaar is en dat we soms op onze instincten en intuïtie moeten vertrouwen om onze weg te vinden. Duisternis is een paradoxale kracht die zowel kan verduisteren als onthullen. Het verbergt ware schoonheid, maar geeft ook rust en vergroot de zichtbaarheid. Het geeft een gevoel van intimiteit en wordt gedefinieerd door weinig of geen licht. Een zekere mate van duisternis kan kalmte en zachtheid brengen in een omgeving, terwijl gradaties van duisternis een sfeervolle stemming creëren. In het donker worden stemmen zachter en diffuser, met een gevoel van vertrouwen of wantrouwen, afhankelijk van de context. Duisternis heeft iets rokerigs en eist geduld, waardoor men dieper gaat kijken en voelen. Het kan je zelfs aantrekkelijker, opwindender en melancholieker tegelijk maken. Duisternis verlicht de diepten en rijkdom van de wereld. Het kan koud en ongenaakbaar zijn, maar ook als een stille donkere vijver die uitnodigt tot introspectie en reflectie. Duisternis heeft de kracht om te verfijnen en te verheffen, en om een gevoel van zowel mysterie als helderheid te brengen. Het is een kracht die vraagt om respect en begrip, want het draagt het potentieel in zich voor zowel gevaar als verwondering. Uiteindelijk is duisternis gewoon een deel van het leven, een noodzakelijk tegenwicht voor het licht, en een herinnering aan de complexiteit en schoonheid van de wereld om ons heen. Duisternis is een canvas voor onze dromen en geeft een gevoel van mystiek. Het maakt dingen delicaat en onthult wat door het licht wordt verborgen. Het maakt ontdekkingen mogelijk en laat de schoonheid en verscheidenheid van schaduwen zien. Duisternis is indirect licht, een zachte uitdoving dat zichzelf verliest in absolute rust.  Uiteindelijk is de duisternis een kracht om rekening mee te houden, met zowel verwondering als angst. Het is aan ons om de mysteries van het donker te omarmen en de schoonheid te vinden die erin schuilt.

bottom of page